>> AKTUALNOŚCI

Archiwista w czasach globalizacji c. d.


Profesor Halina Robótka. Szkic portretu, Robert Degen, Marlena Jabłońska, w: Archiwistyka, zarządzanie dokumentacją i... koty, Księga jubileuszowa Profesor Haliny Robótki, wyd. NDAP, Warszawa 2016, ss. 9-17 


"Jubileusz to piękny czas zadumy. To czas, kiedy patrzymy w przeszłość,
żeby przywołać wspomnienia, żeby podsumować to, co już za nami. Żeby
zamknąć jeden rozdział tylko po to, by móc otworzyć drugi. Jubileusz urodzin
Pani Profesor Haliny Robótki, to także czas szczególny, to okazja do tego, by
przedstawić szkic jej portretu, spojrzeć na Jubilatkę przez pryzmat różnych
obszarów aktywności, od życia prywatnego po naukowe i dydaktyczne osiągnięcia.
Życie
Profesor Halina Robótka urodziła się 20 IV 1946 r. w Szubinie. Dzieciństwo
spędziła w rodzinnym domu wraz z rodzicami i rodzeństwem. Jej ojciec Józef
był krawcem, a matka Marta z Bażyńskich zajmowała się domem i dziećmi.
Beztroski czas spędzany na podwórku kamienicy z przyjaciółmi z sąsiedztwa
wspomina do dziś, przywołując, nierzadko już zapomniane, gry i zabawy. Szkołę
podstawową w swym rodzinnym mieście ukończyła w 1960 r. i w tym też roku
rozpoczęła naukę w I Liceum Ogólnokształcącym w Bydgoszczy. Uważana
była za bardzo pilną i sumienną uczennicę, zaangażowaną w życie szkoły
i pracę w ramach ZHP. W roku 1964 podjęła studia na Uniwersytecie Mikołaja
Kopernika w Toruniu. Wybrała historię o specjalnościach: pedagogicznej i archiwistycznej.
W czasie studiów odbyła dwie praktyki: w Archiwum Państwowym
miasta Łodzi i województwa łódzkiego oraz w Archiwum Państwowym
miasta Poznania i województwa poznańskiego, gdzie jej opiekunem była Irena 
Radtke. Stopień magistra otrzymała w 1969 r. na podstawie pracy pt. Źródła
kartograficzne do dziejów Torunia w aktach gruntowych Urzędu Budowlanego
w Toruniu (1793–1920), którą przygotowała na seminarium prof. Andrzeja
Tomczaka.
Pierwszym miejscem pracy Pani Profesor było archiwum bydgoskie, z któ-
rym związała się na blisko dwa lata. W tym czasie zajmowała się opracowywaniem
zespołów akt najnowszych, nadzorem nad archiwami prezydiów rad
narodowych różnych szczebli i jednostek wymiaru sprawiedliwości, a także
udostępnianiem archiwaliów. Był to czas zdobywania praktyki zawodowej
i kształtowania zainteresowań badawczych. Na początku 1971 r. powróciła na
Uniwersytet. W Zakładzie Archiwistyki kontynuowała badania nad dokumentacją
nieaktową, ze szczególnym uwzględnieniem dokumentacji kartograficznej.
Prace te zaowocowały rozprawą doktorską pt. Mapa jako obiekt archiwalny, która
podobnie, jak magisterium, napisana została pod kierunkiem prof. Andrzeja
Tomczaka. Stopień naukowy doktora otrzymała w 1980 r. Kolejny szczebel w karierze
naukowej osiągnęła Halina Robótka w 1993 r. Na podstawie rozprawy
pt. Kancelaria urzędów administracji państwowej w II Rzeczypospolitej.
 uzyskała stopień doktora habilitowanego. Stanowisko profesora nadzwyczajnego objęła
w 2000 r., a w VI roku następnego została kierownikiem Pracowni Komputeryzacji
Archiwów w Instytucie Historii i Archiwistyki UMK. Zasłużony tytuł
profesora zwyczajnego nadał Jubilatce Prezydent PR Aleksander Kwaśniewski
w 2005 r. Rok później w strukturze Instytutu Historii i Archiwistyki UMK,
w miejsce zlikwidowanej Pracowni Komputeryzacji Archiwów, został powołany
Zakład Zarządzania Dokumentacją i Informacji Archiwalnej, którego Halina
Robótka była pomysłodawcą, pierwszym kierownikiem i dobrym duchem. (...)"
 
 
 
 
 
Źródło: Archiwistyka, zarządzanie dokumentacją... 

dodano: 29.01.2017